@Pearry3Cat
"เฮ้ย ไคริ มาดูนี่สิ"
ในตรอกมืดแห่งหนึ่ง เคย์ใช้ไฟฉายจากโทรศัพท์ส่องไปยังกำแพงซึ่งมีร่องรอยแปลกประหลาดปรากฎอยู่
"อะไรน่ะนั่น? ภาพเด็กวาดเล่น? ใช่ยีราฟปะ?" ไคริเพ่งมองสัญลักษณ์เบื้องหน้าแล้วพูดติดตลกออกมา
"ไม่ใช่! นี่มันรอยของโกสุมิต่างหาก!" หนุ่มสวมแว่นแทบเอาโทรศัพท์เขกหัวอีกคนแล้วถ้าไม่ยั้งมือไว้
"ห๊ะ ใช่เรอะ แมวที่ไหนจะวาดยีราฟได้ฟะ?"
เคย์อ้าปากจะเถียงต่อ แต่แล้วก็หยุดลงเมื่อจู่ๆ เขาก็ตระหนักรู้ขึ้นมาว่า...
"นี่นาย... ไม่ได้อ่านประกาศดีๆ ด้วยซ้ำเหรอ?"
"จะอ่านทำไมเปลืองเวลา แค่หาแมวก็ได้คอมสองเครื่องแล้ว รู้แค่นี้ก็พอแล้วไม่ใช่หรือไง" ไคริตอบกลับสบายๆ อย่างไร้ความรับผิดชอบ ทั้งยังก้มลงเขี่ยรอยของโกสุมิเล่นพร้อมพึมพำอีกว่าแมวจะข่วนแบบนี้ได้ยังไง
"..."
เคย์เริ่มรู้สึกผิดแล้วที่คิดมาหาแมวกับไอ้หมอนี่ นอกจากไม่ช่วยแล้วยังเป็นตัวถ่วงอีกต่างหาก
อีแบบนี้ทั้งชาติคงหาเจออยู่หรอก!
Omake
"เฮ้ยแว่น! ดูสินี่ เจอโกสุมิแล้ว!" ไคริเอ่ยอย่างตื่นเต้นพร้อมอุ้มแมวเหมียวสีเทาขนปุกปุยมาให้ดู
เคย์มองคนตรงหน้าสลับกับแมวอยู่สองหน สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะตะเบ็งเสียงดังออกมาว่า
"...โกสุมิมีห้าขาโว้ยไอ้เบื๊อก!!!"