X以外のSNSでの投稿にはPrivatter+がおすすめです

gotta keep it nice (we cannot be naughty)

全体公開 25 227 35204文字
2025-08-29 23:27:48
Posted by @nakatulala

“This is distracting,” bulong ni Mingyu, malagkit ang tingin sa labi ni Wonwoo. His fraying restraint was evident in his voice as if he was one breath away from letting the feral animal in him loose.

Unti-unting nabuo ang isang nanunudyong ngiti sa labi ni Wonwoo, na para bang alam na alam na napapaikot siya sa daliri nito. Wala namang reklamo roon si Mingyu. Hangga’t si Wonwoo ang may hawak ng tali, wala siyang ibang papel na gustong gampanan kung hindi maging tuta nito. Sunud-sunuran. Taga-sambakahit gumapang pa siya.

“Yeah?” Mapang-akit ang tono ni Wonwoo. And, of course, like the little menace he was, he slowly ran his tongue along the curve of the metal clinging to his lower lip. “Shouldn’t you do something about it?”

Isang mahina ngunit magaspang na tawa ang kumawala sa bibig ni Mingyu. Lumipat ang tingin niya sa nakasinding sigarilyong nakakawit sa pagitan ng dalawang daliri sa labas ng bintana, dahan-dahang nauupos katulad ng pasensya niya. Dinala niya ito sa pagitan ng mga labi, humipak nang malalim, mabagal.

Putanginang ‘yan. Nagpi-pyesta na sa utak niya lahat ng gusto niyang gawin kay Wonwoo, ramdam ang nakakabaliw na pag-akyat ng libog sa kalamnan niya.

Matapos niyang ibuga ang usok sa labas, nilipat niya ang tingin kay Wowoo. Madilim sa loob ng kotse, ngunit sapat na ang liwanag na nagmumula sa mga poste sa hindi kalayuan para maaninag niya ang kapilyuhang naglalaro sa mga mata nito.

“Thought you’re not a fan of body modification, President?” tanong ni Mingyu habang marahang hinihimas-himas ang makinis na hita ni Wonwoo.

Mingyu remembered that conversation all too wellprobably because he couldn’t get that adorable little nose crunch that Wonwoo did out of his head when he mentioned his plan of getting a full-sleeve tattoo. Wonwoo was the textbook definition of goody two shoesno vices, always pristine and proper, a stickler for the rules. Made rules, even.

On the outside, at leastor, when Mingyu wasn’t there to push him to the edge.

“I’m not,” simpleng sagot ni Wonwoo.

Bahagyang hinilig ni Mingyu ang ulo. Gumapang ang kamay niya sa loob ng hita nito. Sa sobrang ikli ng paldang suot ni Wonwoo, halos wala na itong tinatago. Kumibot ang gilid ng bibig ni Mingyu nang awtomatikong nilawakan ni Wonwoo ang pagkakabukaka, pinapaunlakan ang malikot niyang kamay. Putang-puta rin talaga minsan, eh.

“Then what the fuck is this for, angel?” Puno ng tensyon ang boses ni Mingyu. Konting-konti na lang, pipitik na siya.

“Well, I figured” Nilapit ni Wonwoo ang sarili hanggang sa maamoy ni Mingyu ang lollipop na subo-subo nito kanina. Matamis at amoy gatas. “If you’re going to get in my head, I might as well make sure you lose yours. Sounds pretty fair, no?”

Mingyu could only chuckle, low and rough. Ah, isip niya. He should’ve seen this one comingafter all, his little angel could be pretty spiteful at times. Mingyu could still remember how Wonwoo looked when he showed up at his doorstep freshly inkedthe way those piercing, feline eyes trailed slowly down his arm, his mouth pressed in a thin line, displeased.

Naaalala pa ni Mingyu ang lakas ng kalabog nang pagbagsakan siya nito ng pintuan sa mukha. Ngunit ilang segundo lamang, bumukas din ito. Marahas siyang sinabunutan ni Wonwoo at hinila papasok, nilabas lahat ng gigil at pikon sa bawat halik.

Wonwoo hated things that made him greedy. And he wanted Mingyu a little too much. Of course, Wonwoo would like to get eveneven if it meant raising hell.

“Gusto mo ‘kong maulol?” Mingyu slid his hand higher, fingers ghosting over the heat between Wonwoo’s legs while his other hand still held the cigarette out the window, smoke mingling with the cold night air. “You sure you’re ready to deal with what that looks like, baby?”

Wonwoo’s smirk had only gotten devious. “Try me.”



Iba talaga ang hagod ng init sa katawan ni Mingyu kapag parehas silang gigil. As much as having Wonwoo all putty beneath him was a fucking dream come true, there was something sinisterly satisfying about Wonwoo being just as feral and deranged.

Ni hindi alintana sa dalawa ang naiwang nakabukas na bintana, wala pakialam kung nakalantad ang kamunduhang ginagawa nila. May isang maligaw lang talaga kung saan sila nakaparada, bistado talaga sila. The slick, obscene noises of their mouths crashing tangled with the distant noise coming from the nearby house, still buzzing with life for this time of the night, oblivious of the shameless debauchery unfolding so close.

Kaya ang sarap din pikunin ni Wonwoo minsansa ganitong paraan kasi siya ginagantihan. Mingyu didn’t even mind getting blue-balled to hell for it. He wouldn’t trade this side of Wonwoo for anything elsereckless, cunning, and entirely his. His little angel knew exactly how to fuck with his head, and Mingyu loved every second of it.

Hinuli ni Mingyu ang ibabang labi ni Wonwoo sa pagitan ng ngipin, marahang kinagat-kagat bago pasadahan ng dila ang malamig na piraso ng metal. Paulit-ulit niya itong ginawa habang mas humihigpit ang kapit niya sa gilid ng pwetan ni Wonwoo. Ang sarap lang talagang panggigilan, eh. Basang-basa na ng laway ang paligid ng mga bibig nila, pero walang gustong magpatalo sa kanila.

Wonwoo curled his fingers at the back of Mingyu’s head, harshly pulling his hair back, forcing Mingyu to let go of his lip as he let out a pained groan. Mabilis na pinasok ni Wonwoo ang dila sa bibig ni Mingyu, tila nilalasahan ang bawat sulok ng bunganga niya. Bawat hagod, parang paanyaya sa impyerno. Hinuli ni Wonwoo ang dila ni Mingyu at marahas na sinipsip, akala mo uhaw na uhaw sa laway.

Langong-lango na sa libog si Mingyu, para siyang mawawalan ng hangin sa init ng pananabik na kumakapit pati sa baga. Wala siyang pakialam kung mukha siyang desperadong tuta na naghahabol nang humiwalay si Wonwoo. Tanginang labi ‘yangagawin ka talagang makasalanan, eh.

“Gigil na gigil, ah,” pang-aasar ni Wonwoo, garalgal ang boses sa paghahabol ng hininga.

Ramdam ni Mingyu ang pamumungay ng mga mata, pero hindi pa rin nawawala ang yabang sa asta niya. Pinadausdos niya ang isang palad papunta sa laman ng isang pisngi ni Wonwoo sa likuran atsaka ito gigil na pinisil. “Bumalik ka rito.”

Knowing how Wonwoo was, Mingyu should've known he complied a little too easily. Nilapit muli ni Wonwoo ang sarili hanggang sa magdikit ang mga ilong nila. Nilabas nito ang dila atsaka pinasadahan ang paligid ng bibig ni Mingyu, mabagal at nananadya. Ilang sandali lang ay nakaramdam siya ng kung anong basa at malapot na tumutulo sa gitna ng labi niya. Putadinuraan siya.

Napapikit si Mingyu. Imposible talagang magpaka-santo pagdating kay Wonwoo. Minulat niya ang mga mata. Sumalubong sa kanya ang kapusukang nag-aalab sa mga nito. Mahigpit niyang sinapo ang pwet ni Wonwoo atsaka ito hinatak papalapit sa kanya, sinasadyang ikiskis ang init nito sa tigas na tigas niyang burat sa loob ng pantalon.

Ngumisi si Wonwoo. “Someone’s getting desperate, I see.”

“Oh?” Mababang tumawa si Mingyu bilang ganti, mapanuya. “Pupusta ako na kapag pinasok ko daliri ko diyan sa palda mo, siguradong mag-iingay ‘yang puke mo.”

Irap at singhal ang tugon ni Wonwoo. “Shut up.”

Bago pa man siya makasagot, naramdaman na naman niya ang pagbagsak ng laway sa labi.

Mingyu was just about to answer Wonwoo with the ever fucking cliché: make me. It seemed like he had read Mingyu's mind and decided to beat him to it. Nauulol na si Mingyu, sa totoo lang. Kating-kati na kumawala ang libog sa katawan niya. Mingyu could feel the weight of it in the airthe pressure, the frustration, the need begging to be satedbut he let it sit. They still had a game to play, after all.

Kaya naman inabot ni Mingyu ang batok ni Wonwoo at siniil ito ng halik. Naging mas malaswa at mainit ang laplapan nilamas sabik, mas malalim, ramdam ang namumuong gutom sa bawat kagat at hagod. Hindi na napigilan ni Mingyu ang sarili na pagdiskitahan ulit ang ibabang labi ni Wonwoo. He liked how solid the metal felt on his tonguea contrast to how soft and delicate Wonwoo's lips were.

Alam na alam talaga ni Wonwoo kung paano siya baliwin. Hayok na hayok na siya para isang kadyot.

Bumaba ang halik ni Mingyu mula sa labi ni Wonwoo papunta sa glid ng panga hanggang sa maabot niya ang makinis nitong leeg. Siniksik niya ang mukha sa kurba nito, dinidilaan at pinanggigigilan ang bawal balat na madaanan. Sobrang kinis talaga ni Wonwooang sarap palaging markahan.

At habang abala ang bibig niyang pagpyestahan ang leeg ni Wonwoo, sabay na gumapang ang dalawang kamay niya paitaas sa ilalim ng suot nitong malambot na cardigan, hanggang sa masapo niya ang magkabilang dibdib nito. Marahan niyang hinimas-himas ang paligid nito, nang-aasar. At nang tuluyan nang pisilin ni Mingyu ang utong nito, isang sarap na sarap na pagsinghap ang umalingawngaw sa tenga niya.

“Masarap ba, angel?” nanunudyong tanong ni Mingyu. Dinilaan niya ang basang leeg ni Wonwoo. “Ito pa lang ginagawa ko, nawawala ka na agad.”

Hindi sumagot si Wonwoo. It wasn’t like Mingyu was expecting one when he could feel Wonwoo trying to keep a hold of his own sanity by digging his nails into his shoulders. Hindi ito tinigilan ni Mingyu, nagsasalitan sa paglamas at paglaro ng utong. Iba talaga ang kalabit ng mga halinghing nito sa kalamnan niya, sapat na para matikman nang sabay ang langit at impyerno. Sabik na sabik na siyang maramdaman kung paano pipigain ni Wonwoo ang burat niya.

Sinimulang igalaw ni Wonwoo ang sariling balakang, kinikiskis ang sarili sa matigas na bukol sa harapan ni Mingyu. Bilang ganti, gigil na sinipsip ni Mingyu ang balat sa ilalim ng tenga nito. At syempre, hindi magpapatalo si Wonwoogaganti at gaganti ito pabalik. Mingyu caught Wonwoo’s hand traveling south, down between his thighs.

Bahagyang umatras si Mingyu, lumandas paibaba ang tingin. Kitang-kita niya ang paggalaw ng kamay nito sa pagitan nila, sa ilalim ng nakaharang na palda, habang patuloy pa rin ang mapanuksong paggilang ng balakang. Nang i-angat ni Mingyu ang tingin, hindi niya napigilan ang sariling mapamura. Putang-puta ang mukha ni Wonwoo.

“Look at you.” Mapanuyang ngumisi si Mingyu. “Sigurado ka bang ako ‘tong inuulol mo?”

“Huwag kang mayabang.” Wonwoo sounded breathless, yet the spite was just as clear. He was so fucking hot. “I know it fucks you up when I act like a fucking whore.”

Who would’ve thought the ever-soft-spoken Wonwoo Jeon could be so dirty-mouthed?

“Yeah?” Mingyu asked lowly, hands sliding off Wonwoo’s body in a little too gentle manner, almost mocking. He shifted on his seat, leaning back, eyes not leaving Wonwoo’s face. “Go on. Give me a show. Tutal putang-puta ka na rin.”

A smile played across Wonwoo’s lips, taking it as a challenge like the champ he knew he was. Wonwoo wriggled back a bit, pressing himself against the back of the driver’s seat. Itinaas nito ang suot na palda atsaka bumukaka lalo. Despite the little light they had, Mingyu could still clearly see the wet spot marring Wonwoo’s favorite underwear.

Binasa ni Wonwoo ang ibabang labi, nilaro-laro ang hikaw na nakakawit dito gamit ang dila.
“Remove my panties for me, then.”

Mingyu could only blindly reach for his pack of cigarettes and lighter left in the side compartment. Tanginang ‘yan. Mapapahipak ka na lang talaga. Pangatlo na niya ‘to ngayong araw.

Mapanuyang tinaas ni Mingyu ang dalawang kilay atsaka magaspang na tumawa. He chucked out a stick, slipping it between his lips. Holding Wonwoo’s gaze, Mingyu cupped the end with his palm and lit it up with his lighter. It was bedazzled, courtesy of the brat sitting on his lap. He took a long, slow drag, filling his lungs with nicotine before letting the smoke trail out of his mouth.

“Do it yourself, angel. Akala ko bang babaliwin mo ‘ko?" panunudyo lalo ni Mingyu rito. He stretched his hand outside the window, a lit cigarette resting between his fingers. “Or leave it onlike the slut you are.”



Wonwoo kept his skirt in place with practiced grace while his pinky hooked his panties to the sidejust enough to expose the mess between his thighs. With slow, almost tentative strokes, he rubbed the wetness around his own heat.

Like this, there was no denying that Wonwoo looked like an angel. And there was just something so immorally pleasing about watching someone that heavenly fall apart from their own carnal desireMingyu’s very own guilty pleasure. It was as if God and the Devil conspired to create him, carved to embody the worst kind of temptation.

Hindi maalis-alis ni Mingyu ang tingin niya rito. Humithit ulit siya ng sigarilyo atsaka dahan-dahang pinakawalan ang usok sa hangin. Nakakabasag talaga ng katinuan panooring ganito si Wonwoobasang-basa, umaaktong parang puta, nakabukaka para sa kanya.

“Sarap na sarap kang magpakasasa diyan, ah. Ingay ng puke mo, eh,” mapanuyang pasaring ni Mingyu. “Mas maingay ‘yan kapag ako na gumagamit sa ‘yo.”

Mabagal na kumurap-kurap si Wonwoo, tila isang inosenteng tupa na nawawalaakala mo hindi kinakalikot ang sarili para lang magpasarap.

“You think so?” Hinagod ni Wonwoo ang dalawang daliri sa paligid ng labi ng sariling puke bago dire-diretsong pinasok sa loob. Puta. Ang laswa ng tunog. “You think you’ll last long? That’s funny.” May gana pa itong tumawa kahit napapaliyad na sa sariling kagagawan. “Konting tulak na lang sa ‘yo, mababaliw ka na.”

Tumaas ang kilay ni Mingyu dahil doon. “Sinusubukan mo ba ‘ko, Jeon?”

Halos magsitaasan ang balahibo ni Mingyu nang makita niya ang pagguhit ng isang maliit na ngiti sa labi nito. It could’ve fooled him into thinking it was something harmless, only if he hadn’t borne witness to how cruel Wonwoo could be every time he flashed that smile.

Mas naging malaswa ang galaw ni Wonwoo, sinasalubong ang ritmo ng sariling daliri. Basang-basa na si Wonwoo, kumakapit ang katas kung saan-saansa kamay, sa hita, at sa laylayan ng suot nitong palda. Mingyu felt his his fingers twitch, almost crushing the cigarette in between with how hard he was holding back.

“You think your fingers can satisfy you, Jeon?” ang muling panunudyo ni Mingyu rito. “Kaya ka nga nandito, ‘di ba? Ako lang naman hanap mo kapag gusto mong magpasarap.”

“God,” mababang singhal ni Wonwoo. “So fucking ingay.”

Inabot ni Wonwoo ang mukha ni Mingyu atsaka ito mariing pinisil hanggang sa umawang ang bibig niya. Bago pa man makasabay ang utak niya sa nangyayari, lumapat na sa dila ang isang pamilyar na lasamainit, malagkit, maalat na may konting tamis. Tarantado. Lasang-lasa niya si Wonwoo.

“See?” walang habag na sambit ni Wonwoo. May gana pang bumingisngis, animo’y kabastusang ginawa. “Shuts you up nicely, Kim.”

Mingyu felt his cock twitch at that. Ang sarap nga talagang magpakatuta.

Hinayaan lang ni Mingyu si Wonwoo na laruin ang bibig niya, hinahayaang ikalat ang lasa nito sa loob ng bunganga. Inikot-ikot ni Wonwoo ang mga daliri, walang ni isang parteng pinapalagpas, tila nagmamapa ng teritoryo. Diniin ni Wonwoo ang mga ito sa dila, dahilan para humigpit ang hawak niya sa likuran ng suot nitong pang-ibaba. Base sa malaswang daing na nakuha niya rito, mukhang tinamaan ng tela ang sensitibong bahagi nito.

“Fuck.”

That made Mingyu quietly laugh, low and mocking. Sensitive, baby? he would’ve asked if only his mouth weren’t so full of the little brat’s taste in front of him. Wonwoo was quick to read his mind, though. Inalis nito ang mga daliri mula sa bibig ni Mingyu atsaka mariing hinawakan ang baba niya.

“Go on,” anas ni Wonwoo. “Say it.”

Mingyu boldly held Wonwoo’s gaze. He ran his tongue on his bottom lip, tasting the remnants of heaven there. “Sensitive already, angel?” Mingyu slipped his hand inside Wonwoo’s panties, giving his butt a firm squeeze. “We barely started, Jeon.”

Hindi sumagot si Wonwoo. He leaned in closer, tilting his head a little as if he was contemplating something, then harshly let go of Mingyu’s chin. Mingyu felt his cock pathetically react to that. For a second there, the wrong head took chargehe didn’t even realize what Wonwoo was up to until it was already happening.

Dark amusement filled his psyche when he felt Wonwoo’s soaked cunt. Sobrang init ni Wonwoo. Parang walang humpay ang pagsirit ng katas nitobasang-basa agad ang mga daliri niya. Mingyu thought even God himself couldn’t make him take his eyes off the filthy sight in front of him. And like a fucking devil sent by Satan himself, Wonwoo pushed Mingyu’s fingers into his hole with shallow movements at first, and then deeper.

“Ah,” ungol ni Wonwoo. “I think so.” Mingyu could hear the lilt of mock innocence in his voice, taunting him. “What do you think, baby?” Wonwoo pushed his fingers to the hilt. “Am I needy enough for you now?”

“Puta,” magaspang na mura ni Mingyu.

Ramdam ni Mingyu ang pagpalupot ng nakakalasong init sa kalamnan niya habang pinapanood si Wonwoo mapaliyad, ginagamit ang kanyang mga daliri para magpakasasa. Wonwoo wasn’t one to back down from things he wanted, and he wanted Mingyu wreckedmind and all. Every noise dragged out of Wonwoo felt like it was intentionally calculated to break the leash around Mingyu’s control.

Mingyu curled his fingers inside the wet heat, just enough to pull another moan from Wonwoo.

“Use my fingers well, angel,” nakangising panunudyo ni Mingyu. “Tingnan natin hanggang kailan mo kaya magkunwaring hindi mo hinahanap-hanap kantot ko.”

Wonwoo gasped, sharp and raw, head tilting back slightly. It almost pleased Mingyu to see Wonwoo sink his teeth into his bottom lip to bite back another threatening noise. Mingyu made himself comfortable on his seat. Hinayaan lang niya si Wonwoo na gamitin siya. Kasi mamaya siya babawi.

Mingyu brought the cigarette back to his lips and took another inhale, filling up his lungs again with nicotine as he watched Wonwoo, letting the brat decide the rhythm and how deep he wanted it. Pwede na ngang labasan sa ganito si Mingyu, ehpanoorin lang si Wonwoo na kantutin ang sarili gamit siya. Pero hindi pwede. As much as Mingyu coming untouched a massive stroke to Wonwoo’s ego, it didn’t compare to the satisfaction of feeling the weight of it all inside him. Mingyu knew that.

Obscene noises coming from the sopping heat between them echoed inside. Sobrang ingay ng puke ni Wonwoo. It was almost enough to make Mingyu cave in to his primal instincts. Gusto na lang niyang ipasok at isagad ang tite niya sa loob. Ang sarap pa naman ng hagod ng laman nito sa burat niya. Madulas. Mainit. Masikip. Sisirain ka talaga.

Mingyu could only exhale, letting the smoke slip through his lips. And before it cleared, Mingyu lightly brushed his thumb against Wonwoo’s swollen clit. Sa daming beses niyang sinamba ang bawat sulok at kurba ni Wonwoo, kahit na madilim, kabisado pa rin niya ang mapa ang katawan nito. It didn’t fail himsobrang laswa ng ungol na nakuha niya mula kay Wonwoo.

“Sarap, baby?” tanong ni Mingyu.

Wonwoo didn’t answer, but Mingyu could feel every twitch of his swollen cunt. Tinaktak ni Mingyu sa labas ang upos na abo ng sigarilyo bago pasadahan ulit ng hinlalaki ang naglalawang tinggil nito. Idiniin niya ito atsaka inikot-ikot, dahilan para mapaigtad si Wonwoo.

“Mingyu,” daing ni Wonwoo. “Ahfuck.”

“Libog na libog na ang baby ko?” pang-aasar niya. Paulit-ulit niyang sinayad ang daliri sa sensitibong bahagi ni Wonwoo, walang habas na pinaglalaruan. “Ano? Papakantot ka na?”

Umangat ang balakang ni Wonwoo, pilit sinasalubong ang bawat hagod ng hinlalaki ni Mingyu, pinipiga ang mga daliring nakapasak sa loob. Unti-unti nang nawawalan ng lakas ang kapit ni Wonwoo sa kanya, kaya naman kinuha niya ang oportunidad para isagad ang mga daliri.

“Fuck.” Agad na napahiyaw si Wonwoo, sinisiksik na ang sarili sa upuang sinasandalan nito. “Mingyu!”

“Huwag kang maingay,” sambit niya. Binitawan niya ang sigarilyo sa labas atsaka inabot ang balingkinitang bewang ni Wonwoo. “Ano na lang ang sasabihin nila kapag nalaman nilang sarap na sarap ka kapag nilalaspag ka?”

Binilisan ni Mingyu ang paglabas-masok ng mga daliri, hinahagod ang mainit na laman ni Wonwoo, kinukurba ang mga ito para tamaan ang parteng alam niyang magpapa-ikot sa paningin nito. Ang sarap sa tenga ng mga halinghing ni Wonwoohindi matahimik. May kung anong masarap na paghagod sa kalamnan ni Mingyu tuwing nakikitang umaarko ang likod ni Wonwoo habang kumikislap ang mga namumuong luha nito sa sarap.

“Iiyak ka para sa kantot ko? Suko ka na?” mapanulsol na tanong ni Mingyu. “Desperado ka na?”

With the way Wonwoo’s gaze sharpened, Mingyu was pretty sure he hit a nerve. Kahit na hayok na hayok na ito, ayaw pa rin magpatalo. And it made Mingyu want to hit it again.

“You sure that’s not you?” Wonwoo was breathless, but he sounded just as cunning. “I bet if I pull down your pants, you’d be just as messy.” And as if to make a point, Wonwoo tightened his hold on him and pulled his fingers out, slipping the digits between his folds. “Gusto mo nang ikiskis ‘yan dito?”

Sumiklab ang nakakapasong init sa kalamnan ni Mingyu.

The hunger that had been simmering low in his gut started churning violently, threatening to trickle down and ruin him from the inside out. Wonwoo was staring down at him with a lust-filled gaze, filthy fucking mouth parted with every shaky breath, pierced solely to drive Mingyu insane, presenting his soaked pussy like a challenge.

Wonwoo was really on a mission to push Mingyu off the edge of insanity. And, well, Mingyu had never claimed to be a saint.

“I don’t know, baby.” Mapang-uyam ang tono ni Mingyu. “With the way you’re leaking for me” Hinila ni Mingyu papalapit si Wonwoo atsaka pinagdikit ang gilid ng mga mukha nila. Marahan niyang binagtas ang pisngi ni Wonwoo gamit ang ilong, atsaka bumulong sa tenga nito, “Seems to me you want to be fucked just as much.”

Mingyu had a point to prove, too.

His hand slipped down the low of Wonwoo’s back, guiding him to grind against his clothed length, letting him feel exactly what he had been teasinghard, heavy, and aching through the fabric. The friction was just enough to make Wonwoo jolt, drawing a breathless whimper from him.

“Done having your fun, baby?” Mingyu asked lowly, amusement playing at the seams of his sanity as he felt Wonwoo shudder. “Can I have my turn now?”

Hindi agad sumagot si Wonwoo.

Wonwoo slinked his head a bit to reach for Mingyu’s ear. Mingyu could feel that smirk he knew all too well against his lobe as if daring him. And, with a sickeningly sweet voice, Wonwoo said, “Make it worth my time, Kim.”

Sapat na iyon para mapatid ang kung anumang natitirang ulirat sa katawan ni Mingyu.

With a firm grip on Wonwoo’s hip, Mingyu flicked his fingers against his slick folds. Wonwoo jerked with a gasp, back threatening to arch, but Mingyu pinned him in place. Then his palm followed, cupping the mess between his thighs, rubbing it all over like some greedy animal.

“Don’t worry,” Mingyu assured him. “I’ll never leave your head after this. I’ll make sure of it.”



It should count as a Eucharistic miracle that Mingyu didn’t lose it the very second he got a taste of Wonwoo’s sinful heat.

Wonwoo was so warm around him, so tight and wet, like he was made solely for Mingyu’s very own damnation. Every inch of him gripped Mingyu like a vice, pulsing and needy as if refusing to let him go. It was a damn miracle he still had the mind to hold back. Whatever this wasit went beyond martyrdom. This was penance masquerading as carnal sin.

And if there was heaven after thisthis should secure his place at the gates.

Even in his own head, Mingyu knew he sounded like a fucking maniac. But sex with Wonwoo had always made him feel like this. Mingyu had always felt like a feral animal stripped down into something primalless of a man, more of just plain instinct, as if his body had no other language than want and need to ruin. A fucking maniac. A predator ready to pounce on an equally maniac of a prey.

Umalingawngaw sa loob ng sasakyan ang walang humpay na paghampas ng balat sa balat, malaswang tunog ng pagsalubong ng laman sa laman, at mga hayok na daing habang nagpapakasasa sa kasalanang pinagsasaluhan.

Nanginginig na si Wonwoo sa taas niya, bumabaon ang matutulis na mga kuko sa likod ng balikat niyang tiyak na mag-iiwan ng marka. Halos sinasabayan ng mga paputol-putol na halinghing ni Wonwoo ang bawat marahas na ulos paitaas ng balakang ni Mingyu. Rinig na rinig ang bawat kadyot sa maliit na espasyo. Nakapatong ang ulo ni Wonwoo sa balikat niya, hinihingal at naglalaway. Dahan-dahan niyang hinaplos ang tutok ng ulo ni Wonwoo bago mahigpit na sinapo, sinisiguradong mararamdaman nito ang bawat pagsagad niya.

One particular wild thrust made Wonwoo sink his teeth into his damp shoulder. The cutting pain made Mingyu hiss. He curled his fingers tightly into Wonwoo’s hair, giving it a sharp tug, forcing him to look up.

“Am I worth your time now, angel?”

Namumungay na ang mga mata ni Wonwoo, nakaawang ang mga labi sa paghahabol ng hininga, at namamasa ang pisngi sa pinaghalong luha at laway, ngunit may gana pa rin itong ngumisi. Mabagal na kumurap-kurap si Wonwoo atsaka bahagyang tumawa.

“Ingay mo,” sagot nito. “Shut up and make use of what you’re only good for, Kim.”

Ah.

That made Mingyu laugh, low and rough, cruel amusement slowly twisting its way through his spine.

Hindi niya ito sinagot.

Mabagal na dumausdos pababa ang kamay ni Mingyu papunta sa panga ni Wonwoo at marahan itong kinulong sa kanyang palad. Inabot ni Mingyu ang gilid ng labi ni Wonwoo atsaka pinatakan ng isang banayad na halik.

At nang umatras siya, diretso niyang tiningnan sa mga mata si Wonwoo, bago walang abisong hinugot ang sarili mula sa pagkakabaon. Sapat na iyon para mabura ang ngising naglalaro sa labi ni Wonwoo dahil sa biglaang kawalan. Pagkatapos ay mula niyang sinagad ang sarili sa loob nito, madiin at marahas. Napaigtad si Wonwoo, nakaawang na lamang ang bibig sa pagkabigla.

Mingyu held Wonwoo’s face with a firm grip, gentle enough not to bruise, but tight enough to keep him in place.

“Since you’re so fucking cocky,” bulong ni Mingyu, rinig na rinig ang gigil sa boses. “Let’s see how long you’d last without begging.”

Gumapang ang isang kamay ni Mingyu sa ilalim ng hita ni Wonwoo, at walang sabi-sabi, sinimulan niyang walang habas na kantutin itomarahas at sunud-sunod. Bawat malalim na kadyot ay napapaliyad si Wonwoo, pwersahang hinuhugot ang mga ungol and halinghing mura rito. Ang sarap panoorin ng mukha ni Wonwoo. Kung paano lumukot ang mukha nito, kung paano bumuka ang bibig, kung paano tumirik ang mga mata, kung paano ito unti-unting nilalamon ng sariling libog.

“Ang ingay mo,” panunuya ni Mingyu rito. “Putang-puta ka na? Gusto mong makita ka nilang ganito? Pakantot? Nagpapatira kung saan-saan?”

It seemed like Wonwoo meant to retort somethingsome sharp little remark already loaded on his tongueonly for it to break into a whimper before he could even form a word. Wonwoo sounded so wrecked and needy that it drove Mingyu’s amusement into something darker.

“Got nothing smart to say now, President?” Mingyu asked mockingly as he brushed his thumb on the drool dripping down the corner of Wonwoo’s mouth. “Konting kadyot lang, nabobobo ka? Masarap?”

Gigil niyang pinisil ang hita nito bago inabot ang sensitibong tinggil na natatakpan ng namamasang pang-ibaba nito. Sinabay ni Mingyu ang paglalabas-masok ng burat niya sa masikip na puke ni Wonwoo at ang paglalaro sa namamagang tinggil nito, sinasadyang isagad ang bawat baon habang mas dinidiin ang daliri. Lamon na lamon ni Wonwoo ang bawat pulgada niya. Kaya ang sarap laging tirahin, eh.

Pero gustuhin man niyang magpakahayok na lang sa init nito, hindi pa siya tapos.

Mingyu could feel itthe telltale signs that Wonwoo was close. Mula sa walang humpay na pagpiga ng laman nito sa tite niya, paghigpit ng kapit sa balikat niya, paninigas ng mga hita, hanggang sa wala sa sariling pagtaas ng balakang. Malapit na nitong marating ang rurok ng sarap.

Kaya tumigil si Mingyu. Binawi niya ang daliri niya.

Wonwoo’s eyes snapped at him, sharp in sheer offense and disbelief. It would’ve fooled had he not looked so blissfully in a daze. So fucking cute.

And as if Mingyu just couldn’t help himself, he pulled Wonwoo close by the face and kissed him. But barely into the kiss, Wonwoo had bitten his bottom liphardbefore letting it go with a wet noise.

“Make me come, Kim,” Wonwoo demanded, every word filled with warning.

Mapanuyong hinagod ni Mingyu ang pisngi ni Wonwoo gamit ang hinlalaki sabay ngumiti. “Is that how you beg, angel?”

Wonwoo exhaled a weak, ragged laugh. He was already trembling, thighs twitching uncontrollably and close to ruin, but the devious smugness had not once wavered. And God was Mingyu a sucker for that.

“No, baby. That’s your duty,” malambing na sagot ni Wonwoo. Matamis. “I don’t need to beg. I know you want me to come. You love it when you render me stupid with your cock like some dumb whore.”

Ah. Putangina.

“Come on,” mapanuyang dagdag pa nito. “Is that all you got, baby? All fucking talk?”

All the restraint Mingyu had was already far too overstretched, and Wonwoo knew exactly how to make it snap. The last line echoed viciously in his ears, making Mingyu’s jaw tick. That was it.

Without warning, Mingyu grabbed Wonwoo by the hips and lifted him off him, setting him down next to him like he weighed nothing. It made Wonwoo scoff in disapproval. Ngunit hindi niya ito tinapunan ng tingin. Walang pag-aalinlangan niyang binuksan ang pintuaan at dire-diretsong bumaba.

Rinig sa pwesto nila ang sintunadong pagkanta ng mga lasing na nilang kaibigan. May iba ring sasakyang nakaparada sa pwesto nila. Sobrang delikado. Pero wala nang pakialam si Mingyu sa paligid. Nilalamon na ng libog ang katinuan niya. Nakakapaso na ang init ng kalamnan niya. Alam na alam talaga ni Wonwoo kung paano siya sagarin. The animal within him was clawing at his gut, urging him to give in to his instincts. All that was thrumming through his veins was the need to satiate his primitive hunger.

Mingyu kept the door open wide with one hand, the cold air sneaking into the damp heat they had built inside. Wonwoo remained in the back seat, trembling as his chest heaved, cardigan slipping off his shoulders like an open invitation, skirt all crumpled up around his waist, hair a complete mess. Wonwoo looked debauched. And he also dared to look lost and surprised.

Wonwoo blinked up at him with wide eyes, like he hadn’t spent the entire night scheming, daring Mingyu to lose his mind. But Mingyu had him all memorizedhis little menace and all his cunning ways to get what he wanted. Mingyu knew exactly what kind of game he was playing. He was a willing participant, after all.

“Come here.”

Tinitigan lang siya ni Wonwoo. Slowly, his brows knitted together as if trying to process the situation. He even went as far as biting his lip, looking up at him, hesitant and all. But Mingyu caught itthe slight twitch at the corner of his mouth.

“Labas,” utos ni Mingyu.

“You’re insane, Mingyu Kim.”

Mingyu smiled, all knowing. “The way you like it, angel.”



Halos malunod na si Mingyu sa halu-halong sensasyong dumadaloy sa katawan niya. Baon na baon ang burat niya sa puke ni Wonwoo. Malamig ang haplos ng hangin sa balat niya, nguit para siyang sinisilaban mula sa loob. Hindi rin nakakatulong ang pangambang may makakita ng kamunduhang ginagawa nila rito sa gilid ng sasakyan. Sirang-sira na nga talaga siya ng libog dahil mas pinasiklab lang nito ang gutom niya.

“Ah, puta,” mura niya. “Ang sikip mo talaga. Kahit anong kantot sa ‘yo pigang-piga mo pa rin tite ko.”

Sobrang laswa ng tunog na nagmumula sa pagitan ng mga katawan nila. Akala mo’y mga hayop na inabutan ng init at walang modong nagkatuntan na lang kung saan. Tangina, sino pa bang makakapag-isip ng tama, nang tama, kung naka-presentang ganito si Wonwoo sa harapan niya? Ang ganda ng kurba ng likod. Luluhod ka talaga para sa isang kadyot.

“F-Fuck, Mingyu

Hinigpitan ni Mingyu ang hawak sa bewang ni Wonwoo atsaka hinila para salubungin ang bawat ulos niya. Mas binilisan niya ang ritmo ng galaw. Basang-basa ang pagitan nilalunod na lunod na ang burat niya sa mainit at malagkit na likidong patuloy na sumisirit palabas kay Wonwoo. Putanginang ‘yan. Ang sarap. Kahit santo magkakasala talaga.

“Ganito yung gusto mo, ‘di ba? Yung hindi ka sinasanto?” Gumapang ang isang kamay ni Mingyu pababa sa tiyan ni Wonwoo, mabilis na hinanap ang tinggil at sinimulang kalikutin habang sunud-sunod pa rin ang paglabas-masok niya rito. “Ganito ba iniisip mo kapag kating-kati ka? Yung nilalaspag ka kung saan maabutan ng libog?”

“Fuckingah.” Basag na basag na ang boses ni Wonwoo pero sasagot at sasagot pa rin talaga. “Fucking hate that mouth.”

“Talaga?” preskong sagot ni Mingyu. “Eh, hayok na hayok ka nga sa sarap kapag nilalaplap ko na ‘yang puke mo.”

Tumawa si Wonwoo kahit halos mapunit na ang sariling boses kakahiyaw nito sa pangalan ni Mingyu. Nilingon siya nito. At kahit halos mamuti na ang paningin ni Wonwoo, kitang-kita pa rin ang irita sa mga titig nito.

“Or I just have a knack for acting,” pabalang na sagot nito.

Ngumisi si Mingyu. Kumuha siya ng bwelo atsaka marahas na sinagad ang sumunod na pagtira rito. Nanlaki ang mga mata ni Wonwoo at agad napakapit sa uluhan ng upuan. Ni hindi niya ito binigyan ng tyansang makabawi, gigil niya ring hinimas-himas ang tinggil nito. Nakaka-demonyo.

“Oh? Kaya pala kapit na kapit binti mo sa leeg ko,” panunuya ni Mingyu. “O baka mas gusto mo kapag burat ko nagpapasarap sa ‘yo? Gusto mo yung punong-puno ka, eh.” Magaspang na tumawa si Mingyu habang walang tigil sa pagkasta. Yumuko siya atsaka hinagod ng dila ang pawising batok ni Wonwoo. “Gusto mo yung kinakantot sa ‘yo yung tamod. Sabihan mo lang ako, bubuntisin talaga kita.”

“God. Ang ingay mo,” halos wala nang lakas na singhal ni Wonwoo.

Gutom na gutom na hinalik-halikan ni Mingyu ang balat ni Wonwoo, walang hiyang sinisibasib ang bawat parte, hanggang sa maabot niya ang sentido nito. Inabot niya ang kabilang pisngi nito para para iharap sa kanya. Tanginang mukha naman ‘yan.

“Ang ganda mo,” hindi niya napigilang sabihin.

Inirapan siya ni Wonwoo. “You’re insane.”

Lumawak ang ngisi ni Mingyu. “Isn’t that your goal, baby?”

Sasagot pa sana si Wonwoo, pero minsan, dapat sa ganito dinadaan na lang sa masarap na pagkantot. Kaya imbes na pagbigyan ang insultong namumuo sa madumi nitong bibig, sinarapan na lang ni Mingyu ang pagbayoisang malalim at buong-buong ulossapat para mapaliyad si Wonwoo at idaing ang pangalan niya.

There was no winningthey were both fucked in the head, anyway.


投稿にいいねする


© 2026 Privatter All Rights Reserved.